Uitrusten

Een van de onderdelen van een training is rust. Vaak voelt dat heel raar. Je moet toch juist kilometers maken om je doel te kunnen halen? Maar je moet je lichaam tijd geven om te herstellen. Dat betekent niet dat je de hele dag moet blijven liggen, maar dat je geen grote inspanning doet. Als je niet voldoende rust neemt en alleen maar kilometers blijft maken, kan je overtraind raken. Dat wil je echt niet, want dan zit je voorlopig aan de kant.

Voordat jullie denken dat ik overtraind ben, volgens mij valt het allemaal wel mee. Maar ik moet wel aan mijn rust gaan denken. Omdat ik nu zo’n 40 tot 50 kilometer per week loop, is het soms moeilijk om hierdoor voldoende uit te rusten. Mijn loopdagen zijn dinsdag, woensdag, donderdag en zondag. En vaak op zaterdag nog iets van crosstraining. Op dinsdag is dat een kort herstelloopje, op woensdag een wat langere afstand op een lekker tempo. Op donderdag train ik bij de atletiekvereniging, vaak is dit een intervaltraining. En dan op zondag mijn lange duurloop. Alleen op maandag en op vrijdag doe ik niks wat met sport te maken heeft, hoewel ik dan vaak de oefeningen van de fysiotherapeut doe. Dit duurt maximaal 15 minuten.

Maar om weer terug te komen op de rust. Ik merk wel dat ik moe ben. De eerste week na de vakantie was het weer flink aanpoten. Gisteren (zaterdag) merkte ik dat ik echt moe was. Een beetje “leeg”, alsof je energie helemaal uit je lijf is gelopen. Daarom heb ik het gisteren rustig aan gedaan. Maar toen was het half acht en was ik nog steeds moe.. Als je me volgt op Instagram (@rissiedehaan) dan weet je dat ik twee opties had. Naar bed gaan, met het risico dat ik veel te vroeg wakker zou worden en mijn hele slaapritme in de war zou gooien of even iets sportiefs ondernemen. Ik had ook nog wat last van de intervaltraining van donderdag (een sponzenestafette), dus ben ik een stukje gaan fietsen met de hoop mijn benen wat los te kunnen fietsen. Uiteindelijk voelde ik me wel veel energieker toen ik thuis kwam, maar helaas voelde mijn benen nog steeds zwaar.

Vandaag stond er een lange duurloop van 29km op het programma. Eigenlijk liep de ochtend zoals altijd voor een lange duurloop. Op tijd ontbijten en dan daarna nog voldoende eten, zodat ik onderweg goed uit zou komen met sportdrank en gelletjes. Na een kopje koffie (ja, ik drink koffie voor een lange duurloop πŸ˜‰ ) vertrok ik vol goede moed. Nu weet ik inmiddels dat ik pas na een kilometer of 5 in mijn ritme kom. Dus als ik de eerste paar kilometers nog niet lekker loop, is dat gewoon even doorbijten. Maar vandaag voelde het anders. Nog steeds die vermoeidheid, dat “lege” gevoel. Ook voelde mijn benen niet lekker aan. Daarom Β heb ik besloten om weer huiswaarts te lopen en even wat extra rust te pakken. Als ik naar mijn looptijden kijk, blijkt het allemaal best mee te vallen. Ik loop prima, maar dat zegt natuurlijk niet alles. Even rustig aan doen en dan volgende week een nieuwe poging wagen.

Ondanks dat het een beetje een dubbel gevoel geeft dat ik “maar” 7 kilometer heb gelopen, denk ik dat ik voor nu de juiste beslissing heb genomen. “Luisteren naar je lijf” is een van de belangrijkste dingen als je sport en ik denk dat ik dat nu gedaan heb. Ik heb nog tijd genoeg om deze training in te halen (heb een week speling in mijn schema ingebouwd), dus die marathon op 9 oktober is nog steeds haalbaar!

20160828_161300

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s