Onrust

Soms heb ik last van onrust. Onrust in mijn hoofd, maar ook wel eens in mijn lijf. Die eerste heb ik al zolang als ik me kan herinneren, maar die laatste is relatief nieuw.

Sinds ik ben gaan hardlopen heb ik dat zo nu en dan. Het voelt alsof ik teveel energie heb en dat moet eruit. De laatste keer (voor vandaag) voelde ik deze onrust voor ik startte in mijn halve marathon. Ik stond lekker te springen en was aan het wachten tot ik weg mocht. Ik wist dat ik goed getraind had. Inmiddels wist ik ook dat wat ik verder voelde geen honger (trek) was, maar gewoon een beetje spanning. Die halve marathon is tot nu mijn sportieve hoogtepunt. Niet alleen omdat het gehaald heb, maar vooral omdat ik zo heerlijk gelopen heb.

Vandaag heb ik mijn onrust omgezet in een vrije training. Even buiten het schema om, waarbij ik op hartslag train, gewoon even lekker rennen. Het weer was perfect (note to myself; neem de volgende keer handschoenen mee, ook is het slechts voor de eerste vijf minuten). En de training Β was weer heerlijk. Gewoon even die benen laten werken πŸ˜‰. Op naar de volgende training volgens schema πŸ˜„.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s